Os sistemas autoritarios pódense impor valéndose de calquera causa, calquer conceito e calquera crencia política ou relixiosa. Fixéronse sempre guerras en nome de relixións que predicaban a paz e impúxose sempre a inxusticia en nome da xusticia. En nome da democracia e da liberdade estáse impondo un verdadeiro estado polícíaco en todo o mundo, e non hai que extrañarse moito, se temos en conta que esa liberdade á que todos debemos aspirar e esa democracia que nunca chegou a ser plena en ningún lugar do mundo e que cada vez é menos en calquera deles, son incompatíbeis con ese mercado libre que se apresenta como o ideal democrático.

 

O mercado libre só pode favorecer aos ricos que teñen o vicio do diñeiro. Para ese tipo de rico, o diñeiro é como unha droga que lle permite aillarse da realidade e crerse superior aos seres humanos correntes. Ese tipo de rico necesita o diñeiro en cantidades inmensas para que non o confundan có resto da humanidade. O que quere é isolarse nunha forteza que o distinga dos demais, e por iso eses ricos métense eles na cadea das súas residencias acorazadas, e meten aos demais nas prisións, privatizadas moitas veces para que den ainda mais diñeiro para eles, e na cadea da pobreza,  da miseria e da falta de traballo. E así as democracias viran estados policíacos nos que ninguén pode viver en liberdade.