NACIONALISMO E GOVERNANZA

 

As estructuras autoritarias teñen sempre grandes ventaxas para os que queren reducir a política a xogos politicalleiros, a  “tocar poder” e repartiren postiños. O que non queren eses politiqueiros é ter que levar á práctica o que predican. O deles é a retórica e a farfallada, sen teren que governar de verdade. O de que mande Bruxelas e o de que non se poda facer nada en esfera nengunha porque Bruxelas “non deixa” é unha bendizón  para os amantes do autoritarismo, que o que menos queren é responsabilizarse de nada e ter que dar contas do que fan ou non fan.

 

E resulta algo preocupante que ao nacionalismo galego non pareza que lle cause inquedanza este asunto, e se contente con aceitar o que mandan as autoridades. Polo momento soa millor, ou é máis aceitábel, ter as autoridades en Bruxelas que en Madrid, mas tempos chegarán (e non están moi lonxe) en que se lles pedirá aos políticos nacionalistas que expliquen cáles poderán ser as ventaxas de que manden esas autoridades lonxanas e pouco democráticas. ¿Será que así e máis doada a desculpa para non facer nada e non ter que governar?

 

Se ser nacionalista galego consiste fundamentalmente  en crer que Galiza debe ter governo propio e proxecto político particular para resolver os seus problemas, iso é incompatíbel con deixar que a governen outros. E ese é un dilema que haberá que defrontar con sinceridade, sen tapar os ollos para non velo.

 

Triste sería que o nacionalismo se centrase en se nos deixan usar ás veces  a língua galega nalgunhas institucións supraestatais, ainda que sexa en tosca traducción á máquina, ou se nos deixan  figurar como comparsas nun filme que non responde aos nosos intereses. O nacionalismo tería que centrarse sempre, tanto se governa como se non, na governanza da Galiza en todos os seus aspectos, é dicer, en como resolver os problemas do país e desenvolver o seu singular potencial.