DEUS E BLAIR

DEUS E BLAIR

 

O Primeiro Ministro da Gran Bretaña, Tony Blair, dixo nunha entrevista recente na TV cando lle perguntaron pola guerra do Iraque que sería Deus quen xulgase a decisión que ele tomara. O señor Blair, que é cristián practicante según afirma, debía saber que invocar  xuicios divinos dos que nada sabemos é unha maneira pouco honrada de andar polo mundo, como cristián e como político. Os que mais direito terán a xulgar o acerto ou desacerto do que sucede no Iraque serán os habitantes dese país, desa rexión e do mundo inteiro, porque a todos afecta ou pode afectar; os que teñen que aturar a guerra no seu territorio; os exércitos que se enviaron a que a fixeran; e os mortos nela, que se cadra xa saben cál é o xuicio divino.

 

E eses dirixentes tan amigos de invocar a Deus e tan convencidos de que chegaron ao poder por vontade divina debían lembrar tamén que rezar antes de facer as cousas non garantiza que se fagan ben nen que se teña direito a facelas.

 

Voltar ao boletin en curso