ARTE E NOVELA

 Vai resultar que ese xénero literario que é a novela, que mesmo se dubidou moitas veces que fose literatura, é o único que ten valor e que agora non se vai poder ser escritor sen publicar polo menos unha novela. 

A presión comercial está detrás diso nestes momentos, como está detrás de todo. A novela pode venderse máis polo que teña de pasatempo e entretenimento. Non é que isto sexa despreciábel de seu, e hai excelentes novelas-pasatempo, como as de aventuras ou as policiacas. Mas cando se trata dunha literatura como a galega, habería que ter criterios moi claros do que é útil para o país porque ten valor intrínseco e do que non ten valor nengun mais que o de responder á moda do momento.

 A literatura como arte, non como pasatempo, ten, como toda arte, a forza da visión espiritual e da interpretación de esencias e existencias que só se pode conseguir con moito traballo. Esa forza é a que un país necesita para entenderse a sí propio e desenvolver a sua identidade mais profunda e valiosa. Galiza pouco sería se non fose por Rosalia, Curros, Pondal e os demais poetas e escritores que souberon darlle voz e sentido.

 Criación artística que nos ensine a ver, sentir e entender, e pensamento que nos leve por camiños intelixentes e fecundos é o que mais falta fai nestes momentos. Para facer unha novela galega que valese a pena habería que ter unha capacidade case sobrehumana de virar interesante e complexa unha sociedade apagada e morna como é a galega. Semellaría que para que saian boas novelas nun país, ese país ten que ter unha sociedade matizada e animada, con criterios, carácter, ideas e ideais. En España a novela contemporánea en xeral é insípida e egocéntrica, un exercicio de redacción feito con mais ou menos talento que non inflúe en nada porque non aporta visión de nengun tipo e non cría personaxes vivos que queden na memoria. Talvez porque unha sociedade tan conformista e negadora de realidades como a española non pode ser interesante. E a sociedade galega de agora, que imita en todo á española, non ten alento nen complexidade por estar mergullada nesa cobiza informe, pasiva e enfastiada que a caracteriza.

Voltar a Textos Varios