A TRAIZÓN AO
ESPÍRITO
Os
que
mais atraizoan o
espírito son
mesmamente os
que
mais falan en
nome del (ou dela,
porque non hai
que
esquecer
que a palabra
espírito é
feminina
ou
neutra en
moitas
línguas, e
que non se debe asociar ao
masculino). As relixións, todas
elas, foron as
que
mais falaron do
espírito e
mais o atraizoaron
para
acadar
mando
político,
social e psicolóxico. E
por iso fixeron
tanto
dano e sementaron
tanta barbarie e
tanto
atraso.
As relixións apropiáronse do
espírito e fixeron
crer
que eran a
mesma cousa.
Mas o
espírito non é a relixión. O
espírito funciona
cunha exactitude cuase
matemática e as
leis do
espírito son tan inexorábeis
como as
leis
físicas
que rexen o
universo. A
lei de
causa e efecto funciona no ámbito
espiritual
igual
que no
material; o
que pasa é
que
nos adoutrinaron de
tal xeito
que nen sabemos
vela.
O
espírito non pode
ser inxusto, impositivo
ou atrabiliario. As relixións
ensinaron atrabiliaridade, inxusticia e
desatino en
nome de
deuses
caprichosos
que actuaban según o
modelo do
pai
patriarcal. A función das relixións tería
que
ser
explicar
como funciona o
espírito,
ensinar a entendelo e a manexalo con
xeito, e
logo
cada
una delas poderá engadir a
realidade
metafísica
final, é dicer,
desenvolver
cada
unha á
sua
maneira o
que
poda haber
detrás dese
espírito e o
sentido
último
que
poda
ter.
Mas o
que fan é sustituir as
leis do
espírito polas
leis
que
mais lles apetece
para xustificar a ansia de
poder. No
plano
espiritual, as relixións levaron aos
fieis de
cada
unha delas ao equivalente de se
botaren á
mar nun
barco
mal
feito e sen saberen
navegar. E fixeron
naufragar aos
crentes e
ás
sociedades
que acreditaron
nelas.
O
espírito nen
sequer é “moral”. O
que pasa é
que,
igual
que as cousas cain
para
abaixo e non
para
riba, o
que se fai
mal da
maus
resultados e o
que se fai ben da
bons
resultados.
Por iso vai
contra as
leis do
espírito o de
que o fin xustifica os
meios, e
por iso os
resultados dese principio foron pésimos.
Teñen tamén
moita importancia os
motivos do
que se fai: non se poden gañar
batallas,
por
exemplo, se os
motivos non son
puros, é dicer, se están contaminados
e mesturados. Se os
motivos son incompatíbeis, os
resultados
que se queran
por un deles serán
distintos dos
que se queran polo
outro e
se anularán
entre sí, coa
mesma inexorabilidade
que dous e dous son catro e non
cinco.
A traizón das relixións ao
espírito deu
por
resultado un
mundo no
que
falta intelixencia e pericia
espiritual e no
que se actúa
como se as
pedras caísen
para
riba e non
para
abaixo.